Εισαγωγή (του Omadeon):
Το παρόν ποστ είναι το πρώτο πείραμα ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ στη ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ μέσω ιστολογικού ΚΛΩΝΙΣΜΟΥ! 
Δηλαδή, όποτε αντιλαμβανόμαστε ότι ένα blog διαπράττει άδικο moderation / λογοκρισία, το ΜΟΝΟ που χρειάζεται (όπως περιγράφτηκε ήδη σε σχετικό ποστ ΕΔΩ) είναι να δημιουργήσουμε έναν ΚΛΩΝΟ εκείνου του blog, όπου συμπεριλαμβάνουμε και ΟΛΑ τα σχόλια που λογοκρίθηκαν εκεί (με κοινή συμφωνία σχολιαστών) ώστε και άλλοι σχολιαστές να στέλνουν τα δικά τους σχόλια ταυτυχρονα, τόσο στον ΚΛΩΝΟ του άλλου blog, όσο και… εδώ.
- Αυτή η διαδικασία αντίστασης στη λογοκρισία μέσω Κλωνισμού μπορεί και να αυτοματοποιηθεί πλήρως μέσω κατάλληλων επεμβάσεων ή plugins στο υπάρχον Open Source Code της WordPress.
- Το μόνο που χρειαζόμαστε -φυσικά- είναι να κατεβάσουμε τον κώδικα και να δημιουργήσουμε το Κλωνισμένο Ιστολόγιο σε 100% δικό μας χώρο (για να κάνουμε αλλαγές στον κώδικα)
- Αν προκύψουν διαμαρτυρίες για θέματα copyright, τότε αντικαθιστούμε το κλωνισμένο κείμενο με link (στο άλλο blog που διαπράττει λογοκρισία) και είναι απολύτως Ο.Κ.
(γράφει λοιπόν ο original Ilias Lazaridis, χωρίς καμία αλλαγή απολύτως – πλην χρωματισμών, εδώ):
Ο ποιο ήρεμος άνθρωπος μπορεί να μετατραπεί σε αγρίμι, εάν απλά χτυπήσεις το ευαίσθητο σημείο του.
Το ευαίσθητα σημεία του χρήστη “omadeon” είναι ολοφάνερα η λογοκρισία (η ο “υπερβολικός μετριασμός”) και η διακοπή του διαλόγου αλλά και η πιθανή δυσφήμηση (π.χ. όταν στερείτε η δυνατότητα αντίλογου).
Είπα τον χρήστη “omadeon” άτσαλο, λογοκριτή, υποκριτή, φασίστα και παρανοϊκό και πείραξα και το φιλαράκι του τον Harisheiz (που μάλλον ο ίδιος ξέρει πως είναι και λίγο ‘σπασίκλας’ αν το επιδιώκει).
Δημιούργησα λίγη ένταση για να μάθω σύντομα τους τεχνικούς αλλά και ψυχολογικούς μηχανισμούς του μέσου “ιστολόγιο”.
Επίσης έπρεπε να μάθω πως νιώθει αυτός που λογοκρίνει, που μετριάζει με μη ισόνομους κανόνες, που χτυπά την λογοκρισία με λογοκρισία.
Πάλι στον χρήστη omadeon: Έχω την αίσθηση ότι πρόκειται για τον ειρηνιστή omadeon, ο οποίος αντιμετωπίζει την αδικία απαντώντας με έναν (εις πρώτης όψεως) αρνητικό εαυτό ο οποίος χειρίζεται ένα από τα ποιο ισχυρά όπλα που υπάρχουν στον κόσμο:
- Ανθρώπους που αφομοιώνουν στοιχεία δίχως πρόσθετο έλεγχο (δηλαδή εσάς, τους αναγνώστες).
(για σύγκριση: μερικές αντιδράσεις απο αγγλικές ομάδες και άτομα στην συλλογή από αρνητικά σχόλια. )
Στο σημείο αυτό θέλω να το τερματίσω (λίγες μέρες πριν κλείσει ο ένας μήνας) για να μην δημιουργηθεί και άλλη ένταση. Η υποχώρηση στο θέμα της φωτογραφίας με βοήθησε να κάνω αυτό το βήμα.
Τα συμπεράσματά μου.
Το μέσο “ιστολόγιο” μάλλον δεν είναι αυτό που θα με βοηθούσε στην εργασία μου. Πολύ καλύτερα είναι τα ανοιχτά φόρα, ειδικά το usenet όπου είναι πολύ δύσκολος ο μετριασμός και η λογοκρισία. Επίσης αρχειοθετούνται τα μηνύματα σε διάφορα ανεξάρτητα αρχεία στο διαδίκτυο.
Στο περίπου ξέρω τώρα πώς νιώθουν αυτοί που μετριάζουν η και λογοκρίνουν. Θα ήθελα να το μάθω ακόμα καλύτερα – μα δεν έχω χρόνο εν στιγμής.
Για να λειτουργεί ένα ιστολόγιο θα πρέπει:
- να δίνει ελευθερία σχολιασμού, ιδανικά δίχως κανέναν μετριασμό
- να αποφεύγει κανόνες μετριασμού και κανόνες φραγής που είναι στην κρίση του ιδιοκτήτη
- να μην επιτρέπει την αλλαγή σχόλιον από τον διαχειριστή.
- να έχει σχολιαστές που αυτοπεριορίζονται, σεβόμενοι την ελευθερία που τους δίδεται.
- κλπ.
Δυστυχώς αυτά δεν είναι διαθέσιμα μέσου λειτουργικότητας του λογισμικού “wordpress”. Προσάρμοσα τους κανόνες ιστολογίου, και ελπίζω να τηρώ ο ίδιος το κομμάτι που εξαρτάτε από την κρίση και τον έλεγχο εγωισμού που έχω.
Το τελευταίο βήμα που μου έμεινε είναι, να εμπεδώσω πως δεν κάνει να απαντάς σε λογοκρισία με λογοκρισία. Σε λίγες ώρες, ίσος δύο μέρες μάλλον θα το ‘πάρω’ και αυτό το βήμα.
Στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω τον χρήστη “Kaltsovrako” για την ευγενική και λογική παρέμβασή του περί φωτογραφίας.
-
Θα καταγράψω κάποια στιγμή την ουσία ποιο καθαρά:
(…)
